Nie jest żadną tajemnicą, że jakościowe metody badawcze są znacznie bardziej elastyczne od metod ilościowych, które jednak są najpopularniejsze. Wydaje się mimo wszystko, że jak najbardziej to metody jakościowe są efektywniejsze, a przecież w dużej mierze to właśnie efektywność powinna być dla nas najważniejsza. W związku z tym warto przyjrzeć się tym badaniom bliżej. Tym bardziej że mamy tu nie jedną czy dwie metody badawcze, ale nawet trzy. Mowa tu oczywiście o badaniach FGI, IDI oraz TDI. Która w związku z tym metoda uznawana jest z najlepszą, a od której lepiej trzymać się z daleka?

FGI

FGI, a więc z angielskiego Focus group interview to nic innego jak zogniskowany wywiad grupowy. Jeśli mielibyśmy w jakiś najprostszy sposób tę metodę scharakteryzować, to wspomnielibyśmy tutaj o rozmowie w pewnej wcześniej wyselekcjonowanej grupie, którą prowadzi ankieter na podstawie przygotowanego scenariusza. Rozmowa porusza się tutaj wobec interesującego nas tematu, a do utrwalenia jej wyników wykorzystuje się kamerę bądź też dyktafon. Pytania są tutaj tak skonstruowane, aby ukierunkować rozmowę na odpowiednie tory. Celem takiego badania jest poznanie opinii, postawy czy zachowania badanych.

IDI

Individual depth interview, a więc IDI to pogłębiony wywiad indywidualny. Jest to jedna z najczęściej stosowanych metod badań jakościowych. Jej cechą charakterystyczną jest tutaj to, że w badaniu takim udział biorą jedynie dwie osoby, a więc ankieter oraz respondent. Sam czas jest natomiast uzależniony od długości kwestionariusza oraz tego, jak postępuje rozmowa. Warto pamiętać tutaj o tym, że kolejność zadawania pytań nie ma tutaj wielkiego znaczenia. Ważne jest natomiast to, aby ankieter zadawał je w taki sposób, aby poznał odpowiedzi na wszystkie pytania z arkusza. Dlatego też ważne jest tutaj jego doświadczenie w tego typu inicjatywach oraz łatwość nawiązywania z drugą osobą kontaktu.

TDI

TDI to z kolei pogłębiony wywiad wykorzystujący do kontaktu telefon. Celem tej metody badawczej w badaniach jakościowych jest uzyskanie konkretnych informacji. Ankieter wprawdzie nie spotyka się bezpośrednio z respondentem, a do komunikacji z nim wykorzystuje telefon, to jednak rozmowę prowadzi w sposób planowy zgodnie ze wcześniej przygotowanym scenariuszem. Największą zaletą tego badania jest oczywiście fakt, że można je sporo skrócić, jeśli mielibyśmy je porównać z pogłębionym wywiadem indywidualnym. Nie jest mimo wszystko tak dokładny i bazuje na powierzchownych informacjach, a nie tych bardziej szczegółowych.